पुणे : मोशी दुर्घटनेने ९ कुटुंबांचे आयुष्यच उद्ध्वस्त; २५ दिवसांच्या बाळापासून दोन चिमुकल्यांपर्यंत सर्वांवर दुःखाचा डोंगर
पुण्यातील मोशी येथील कचरा डेपो परिसरातील वेस्ट-टू-एनर्जी प्रकल्पात घडलेल्या भीषण दुर्घटनेने संपूर्ण महाराष्ट्राला हादरवून सोडले आहे. या दुर्घटनेत नऊ कामगारांचा दुर्दैवी मृत्यू झाला असून त्यांच्या जाण्याने नऊ कुटुंबांचा आधारच हिरावला गेला आहे. या घटनेत अनेक लहान मुलांनी आपल्या वडिलांना गमावले, तर काही महिलांच्या संसाराचा कर्ता पुरुष कायमचा निघून गेला. वृद्ध आई-वडिलांचा आधार हरपला आणि अनेक स्वप्ने एका क्षणात चिरडली गेली.
या दुर्घटनेनंतर प्रत्येक मृत कामगारामागील कुटुंबाची कहाणी समोर येत असून ती मन हेलावून टाकणारी आहे. अनेक कुटुंबांवर आता आर्थिक संकट कोसळले आहे. रोजच्या मेहनतीवर संसार चालवणारे कर्ते पुरुष गेल्याने त्यांच्या कुटुंबीयांसमोर उदरनिर्वाहाचा मोठा प्रश्न निर्माण झाला आहे.
Related News
लग्नाच्या दहा वर्षांनी झालेल्या बाळाने जन्मानंतर अवघ्या २५ दिवसांत गमावले वडील
या दुर्घटनेतील सर्वात हृदयद्रावक कहाणी म्हणजे सुनील भारत कोरके यांची. मूळचे सोलापूर जिल्ह्यातील करकंब गावचे असलेले ३४ वर्षीय सुनील कोरके गेली सहा वर्षे वेस्ट-टू-एनर्जी प्रकल्पात असिस्टंट मॅनेजर म्हणून कार्यरत होते.
घटनेच्या वेळी ते प्रशासकीय इमारतीत काम करत असताना अचानक कचऱ्याचा प्रचंड ढिगारा कोसळला आणि त्यात त्यांचा मृत्यू झाला.
सुनील यांच्या कुटुंबात पत्नी, अवघे २५ दिवसांचे बाळ, गावाकडे राहणारे आई-वडील आणि जुळा भाऊ आहे. विशेष म्हणजे लग्नानंतर तब्बल दहा वर्षांनी त्यांच्या घरी बाळाचा जन्म झाला होता. अनेक वर्षांच्या प्रतीक्षेनंतर आलेल्या या आनंदावर काही दिवसांतच दुःखाची सावली पडली. जन्मानंतर अवघ्या २५ दिवसांतच त्या चिमुकल्याच्या डोक्यावरून वडिलांचे छत्र हरपले.घरात नव्या पाहुण्याच्या आगमनामुळे सुरू झालेला आनंदाचा उत्सव काही दिवसांतच शोकसभेत बदलला. या घटनेने संपूर्ण परिसरात हळहळ व्यक्त केली जात आहे.
बिर्याणीचा बेत ठरला, पण घरी परतलाच नाही
या दुर्घटनेत मृत्यू झालेल्या सनी अशोक माने यांची कहाणीही तितकीच वेदनादायी आहे. ३६ वर्षीय सनी माने हे मोशीतील शास्त्रीनगर परिसरात राहत होते. गेली तीन वर्षे ते वाहन चालक म्हणून या प्रकल्पात काम करत होते.घटनेच्या दिवशी त्यांच्या घरी बिर्याणी बनवण्याचा बेत होता. मात्र, एका सहकाऱ्यासोबत जेवण करण्यासाठी त्यांनी कार्यालयातच थांबण्याचा निर्णय घेतला. काही क्षणांनंतरच इमारतीवर कचऱ्याचा प्रचंड ढिगारा कोसळला आणि त्यात त्यांचा मृत्यू झाला.
सनी यांच्या पश्चात पत्नी कांचन, सात वर्षांचा मुलगा ईशान आणि दोन वर्षांचा विहान असा परिवार आहे. मुलांना चांगले शिक्षण देऊन त्यांचे उज्ज्वल भविष्य घडवण्याचे स्वप्न त्यांनी पाहिले होते. मात्र, नियतीने त्यांना कुटुंबापासून कायमचे दूर नेले.आज त्यांच्या कुटुंबासमोर केवळ भावनिकच नव्हे तर आर्थिक संकटही उभे ठाकले आहे.
दोन लेकींच्या भविष्यासाठी झटणारा बाप कायमचा गेला
मोशीतील गांधीनगर परिसरात राहणारे २९ वर्षीय नागेश सर्जेराव गायकवाड हे या दुर्घटनेतील आणखी एक बळी ठरले.गेली तीन वर्षे ते कंत्राटी कर्मचारी म्हणून काम करत होते. बारावीपर्यंत शिक्षण घेतल्यानंतर कुटुंबाला हातभार लावण्यासाठी त्यांनी नोकरी स्वीकारली होती.
त्यांच्या पश्चात पत्नी सोनाली, चार वर्षांची श्रेया, दीड वर्षांची प्रिया, आई-वडील आणि मोठा भाऊ असा परिवार आहे.स्वतःचे घर बांधणे, मुलींना उच्च शिक्षण देणे आणि त्यांचे भविष्य सुरक्षित करणे हे त्यांचे मोठे स्वप्न होते. मात्र, एका क्षणात सर्व काही संपले.आज दोन लहान मुलींच्या भविष्यासमोर मोठे प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
नऊ कुटुंबांवर दुःखाचा डोंगर
मोशी दुर्घटनेत मृत्यू झालेले प्रत्येक कामगार हा आपल्या कुटुंबाचा आधारस्तंभ होता. त्यांच्या कमाईवरच घर चालत होते. त्यामुळे त्यांच्या जाण्याने कुटुंबीयांवर आर्थिक तसेच मानसिक आघात झाला आहे.बाळ
अनेक लहान मुलांनी आपल्या वडिलांना गमावले आहे. काही महिलांनी आपल्या आयुष्याचा साथीदार गमावला आहे. वृद्ध आई-वडिलांचा आधार कायमचा निघून गेला आहे.या दुर्घटनेने केवळ नऊ जीव घेतले नाहीत, तर अनेक कुटुंबांची स्वप्ने, आशा आणि भविष्यही उद्ध्वस्त केले आहे.
प्रशासनाकडून मदतीची अपेक्षा
या घटनेनंतर मृतांच्या कुटुंबीयांना तातडीने आर्थिक मदत, कायमस्वरूपी पुनर्वसन, कुटुंबातील एका सदस्याला नोकरी आणि मुलांच्या शिक्षणाची जबाबदारी शासनाने स्वीकारावी, अशी मागणी विविध सामाजिक संघटना आणि स्थानिक नागरिकांकडून केली जात आहे.
तज्ज्ञांच्या मते अशा प्रकल्पांमध्ये सुरक्षा नियमांचे काटेकोर पालन करणे आवश्यक असून भविष्यात अशा दुर्घटना टाळण्यासाठी स्वतंत्र चौकशी करून जबाबदारांवर कठोर कारवाई केली पाहिजे.
मोशी दुर्घटनेने पुन्हा एकदा औद्योगिक सुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर आणला आहे. या दुर्घटनेत जीव गमावलेल्या कामगारांच्या कुटुंबीयांना न्याय मिळणे आणि भविष्यात अशा घटना टाळण्यासाठी प्रभावी उपाययोजना होणे हीच खरी श्रद्धांजली ठरेल.
पुणे : मोशी दुर्घटनेने ९ कुटुंबांचे आयुष्यच उद्ध्वस्त; २५ दिवसांच्या बाळापासून दोन चिमुकल्यांपर्यंत सर्वांवर दुःखाचा डोंगर
पुण्यातील मोशी येथील कचरा डेपो परिसरातील वेस्ट-टू-एनर्जी प्रकल्पात घडलेल्या भीषण दुर्घटनेने संपूर्ण महाराष्ट्राला हादरवून सोडले आहे. या दुर्घटनेत नऊ कामगारांचा दुर्दैवी मृत्यू झाला असून त्यांच्या जाण्याने नऊ कुटुंबांचा आधारच हिरावला गेला आहे. या घटनेत अनेक लहान मुलांनी आपल्या वडिलांना गमावले, तर काही महिलांच्या संसाराचा कर्ता पुरुष कायमचा निघून गेला. वृद्ध आई-वडिलांचा आधार हरपला आणि अनेक स्वप्ने एका क्षणात चिरडली गेली.
या दुर्घटनेनंतर प्रत्येक मृत कामगारामागील कुटुंबाची कहाणी समोर येत असून ती मन हेलावून टाकणारी आहे. अनेक कुटुंबांवर आता आर्थिक संकट कोसळले आहे. रोजच्या मेहनतीवर संसार चालवणारे कर्ते पुरुष गेल्याने त्यांच्या कुटुंबीयांसमोर उदरनिर्वाहाचा मोठा प्रश्न निर्माण झाला आहे.
लग्नाच्या दहा वर्षांनी झालेल्या बाळाने जन्मानंतर अवघ्या २५ दिवसांत गमावले वडील
या दुर्घटनेतील सर्वात हृदयद्रावक कहाणी म्हणजे सुनील भारत कोरके यांची. मूळचे सोलापूर जिल्ह्यातील करकंब गावचे असलेले ३४ वर्षीय सुनील कोरके गेली सहा वर्षे वेस्ट-टू-एनर्जी प्रकल्पात असिस्टंट मॅनेजर म्हणून कार्यरत होते.घटनेच्या वेळी ते प्रशासकीय इमारतीत काम करत असताना अचानक कचऱ्याचा प्रचंड ढिगारा कोसळला आणि त्यात त्यांचा मृत्यू झाला.
सुनील यांच्या कुटुंबात पत्नी, अवघे २५ दिवसांचे बाळ, गावाकडे राहणारे आई-वडील आणि जुळा भाऊ आहे. विशेष म्हणजे लग्नानंतर तब्बल दहा वर्षांनी त्यांच्या घरी बाळाचा जन्म झाला होता. अनेक वर्षांच्या प्रतीक्षेनंतर आलेल्या या आनंदावर काही दिवसांतच दुःखाची सावली पडली. जन्मानंतर अवघ्या २५ दिवसांतच त्या चिमुकल्याच्या डोक्यावरून वडिलांचे छत्र हरपले.घरात नव्या पाहुण्याच्या आगमनामुळे सुरू झालेला आनंदाचा उत्सव काही दिवसांतच शोकसभेत बदलला. या घटनेने संपूर्ण परिसरात हळहळ व्यक्त केली जात आहे.
बिर्याणीचा बेत ठरला, पण घरी परतलाच नाही
या दुर्घटनेत मृत्यू झालेल्या सनी अशोक माने यांची कहाणीही तितकीच वेदनादायी आहे. ३६ वर्षीय सनी माने हे मोशीतील शास्त्रीनगर परिसरात राहत होते. गेली तीन वर्षे ते वाहन चालक म्हणून या प्रकल्पात काम करत होते.
घटनेच्या दिवशी त्यांच्या घरी बिर्याणी बनवण्याचा बेत होता. मात्र, एका सहकाऱ्यासोबत जेवण करण्यासाठी त्यांनी कार्यालयातच थांबण्याचा निर्णय घेतला. काही क्षणांनंतरच इमारतीवर कचऱ्याचा प्रचंड ढिगारा कोसळला आणि त्यात त्यांचा मृत्यू झाला.
सनी यांच्या पश्चात पत्नी कांचन, सात वर्षांचा मुलगा ईशान आणि दोन वर्षांचा विहान असा परिवार आहे. मुलांना चांगले शिक्षण देऊन त्यांचे उज्ज्वल भविष्य घडवण्याचे स्वप्न त्यांनी पाहिले होते. मात्र, नियतीने त्यांना कुटुंबापासून कायमचे दूर नेले.आज त्यांच्या कुटुंबासमोर केवळ भावनिकच नव्हे तर आर्थिक संकटही उभे ठाकले आहे.
दोन लेकींच्या भविष्यासाठी झटणारा बाप कायमचा गेला
मोशीतील गांधीनगर परिसरात राहणारे २९ वर्षीय नागेश सर्जेराव गायकवाड हे या दुर्घटनेतील आणखी एक बळी ठरले.गेली तीन वर्षे ते कंत्राटी कर्मचारी म्हणून काम करत होते. बारावीपर्यंत शिक्षण घेतल्यानंतर कुटुंबाला हातभार लावण्यासाठी त्यांनी नोकरी स्वीकारली होती.त्यांच्या पश्चात पत्नी सोनाली, चार वर्षांची श्रेया, दीड वर्षांची प्रिया, आई-वडील आणि मोठा भाऊ असा परिवार आहे.
स्वतःचे घर बांधणे, मुलींना उच्च शिक्षण देणे आणि त्यांचे भविष्य सुरक्षित करणे हे त्यांचे मोठे स्वप्न होते. मात्र, एका क्षणात सर्व काही संपले.आज दोन लहान मुलींच्या भविष्यासमोर मोठे प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले आहे.
नऊ कुटुंबांवर दुःखाचा डोंगर
मोशी दुर्घटनेत मृत्यू झालेले प्रत्येक कामगार हा आपल्या कुटुंबाचा आधारस्तंभ होता. त्यांच्या कमाईवरच घर चालत होते. त्यामुळे त्यांच्या जाण्याने कुटुंबीयांवर आर्थिक तसेच मानसिक आघात झाला आहे.
अनेक लहान मुलांनी आपल्या वडिलांना गमावले आहे. काही महिलांनी आपल्या आयुष्याचा साथीदार गमावला आहे. वृद्ध आई-वडिलांचा आधार कायमचा निघून गेला आहे.या दुर्घटनेने केवळ नऊ जीव घेतले नाहीत, तर अनेक कुटुंबांची स्वप्ने, आशा आणि भविष्यही उद्ध्वस्त केले आहे.
प्रशासनाकडून मदतीची अपेक्षा
या घटनेनंतर मृतांच्या कुटुंबीयांना तातडीने आर्थिक मदत, कायमस्वरूपी पुनर्वसन, कुटुंबातील एका सदस्याला नोकरी आणि मुलांच्या शिक्षणाची जबाबदारी शासनाने स्वीकारावी, अशी मागणी विविध सामाजिक संघटना आणि स्थानिक नागरिकांकडून केली जात आहे.
तज्ज्ञांच्या मते अशा प्रकल्पांमध्ये सुरक्षा नियमांचे काटेकोर पालन करणे आवश्यक असून भविष्यात अशा दुर्घटना टाळण्यासाठी स्वतंत्र चौकशी करून जबाबदारांवर कठोर कारवाई केली पाहिजे.मोशी दुर्घटनेने पुन्हा एकदा औद्योगिक सुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर आणला आहे. या दुर्घटनेत जीव गमावलेल्या कामगारांच्या कुटुंबीयांना न्याय मिळणे आणि भविष्यात अशा घटना टाळण्यासाठी प्रभावी उपाययोजना होणे हीच खरी श्रद्धांजली ठरेल.
