70 फूट खोल विहिरीत कोसळली बैलजोडी; ग्रामस्थांच्या थरारक प्रयत्नांनी सर्जा-राजाचा जीव वाचला

विहिरीत

70 फूट खोल विहिरीत कोसळली बैलजोडी; ग्रामस्थांच्या थरारक प्रयत्नांनी सर्जा-राजाचा जीव वाचला

जालना जिल्ह्यातील बदनापूर तालुक्यातील उज्जैनपुरी गावात रविवारी सकाळी घडलेल्या एका हृदयस्पर्शी आणि थरारक घटनेने संपूर्ण परिसराचे लक्ष वेधून घेतले. शेतात मशागतीचे काम सुरू असताना वखरासह बैलजोडी अचानक सुमारे 70 फूट खोल विहिरीत कोसळल्याने एकच खळबळ उडाली. बैल हे शेतकऱ्याचे खरे साथीदार मानले जात असल्याने या घटनेने बैलांचे मालक असलेल्या शेतकरी ज्ञानेश्वर जूंबड यांचे काळीज अक्षरशः तुटले.

घटना समजताच गावातील नागरिक, तरुण मंडळी आणि शेतकरी मोठ्या संख्येने घटनास्थळी दाखल झाले. सुरुवातीला विहिरीची खोली आणि बैलांची अवस्था पाहून अनेकांच्या मनात भीती निर्माण झाली होती. मात्र ग्रामस्थांनी हार न मानता एकत्रितपणे बचावकार्य सुरू केले आणि अनेक तासांच्या अथक प्रयत्नांनंतर बैलजोडीला सुखरूप बाहेर काढण्यात यश मिळवले.

Related News

शेतातील काम सुरू असतानाच घडला अनर्थ

रविवारी सकाळी ज्ञानेश्वर जूंबड हे आपल्या शेतात बैलजोडीच्या मदतीने मशागतीचे काम करत होते. शेती हंगामाच्या तयारीसाठी जमीन तयार करण्याचे काम सुरू होते. त्यावेळी अचानक बैलांचा तोल गेला आणि वखरासह दोन्ही बैल जवळच असलेल्या विहिरीत कोसळले.

घटना इतकी अचानक घडली की काही क्षणांसाठी ज्ञानेश्वर जूंबड यांना काय घडले हेच समजले नाही. मात्र बैल विहिरीत पडल्याचे लक्षात येताच त्यांनी तातडीने मदतीसाठी आरडाओरडा केला. त्यांच्या आवाजाने आसपासचे शेतकरी आणि ग्रामस्थ धावत घटनास्थळी पोहोचले.

गावभर पसरली बातमी

बैलजोडी विहिरीत पडल्याची माहिती काही मिनिटांतच संपूर्ण गावात पसरली. गावातील ज्येष्ठ नागरिक, युवक, महिला आणि शेतकरी मोठ्या संख्येने विहिरीजवळ जमा झाले. प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर चिंता स्पष्ट दिसत होती.

कारण बैल हे केवळ जनावरे नसून शेतकऱ्यांच्या कुटुंबातील सदस्यासारखे असतात. अनेक वर्षे शेतीच्या कामात मदत करणाऱ्या या मुक्या जीवांबद्दल शेतकऱ्यांच्या मनात विशेष जिव्हाळा असतो. त्यामुळे बैलांना काही झाले तर त्याचा मोठा आर्थिक आणि भावनिक फटका बसू शकतो.

विहिरीची खोली बनली मोठे आव्हान

ज्या विहिरीत बैल पडले होती ती सुमारे 70 फूट खोल होती. त्यामुळे बचावकार्य करणे अत्यंत कठीण होते. विहिरीत उतरून बैलांना सुरक्षितपणे वर आणणे हे मोठे आव्हान होते.ग्रामस्थांनी सुरुवातीला परिस्थितीचा आढावा घेतला. विहिरीत पाणी किती आहे, बैलांची स्थिती काय आहे आणि त्यांना कोणती दुखापत झाली आहे का याची माहिती घेण्यात आली. सुदैवाने बैल जिवंत होते आणि त्यांना गंभीर दुखापत झाल्याचे दिसत नव्हते.

दोरखंड आणि यंत्रसामग्रीचा वापर

बचावकार्यासाठी ग्रामस्थांनी विविध उपाययोजना सुरू केल्या. गावातील अनेकांनी आपल्या घरातील मजबूत दोरखंड आणले. काहींनी शेतीसाठी वापरली जाणारी साधने उपलब्ध करून दिली.बैलांना इजा होणार नाही याची काळजी घेत त्यांच्या शरीराभोवती दोर बांधण्यात आले. विहिरीत उतरलेल्या काही धाडसी तरुणांनी बैलांना शांत ठेवण्याचा प्रयत्न केला. कारण घाबरलेल्या अवस्थेत बैल अधिक हालचाल करू शकत होते आणि त्यामुळे बचावकार्य अधिक अवघड होण्याची शक्यता होती.

अनेक तासांची झुंज

रेस्क्यू ऑपरेशन सोपे नव्हते. बैलांचे वजन, विहिरीची खोली आणि सुरक्षिततेची आवश्यकता यामुळे प्रत्येक पाऊल अत्यंत सावधगिरीने उचलावे लागत होते.ग्रामस्थांनी संयम न सोडता अनेक तास प्रयत्न सुरू ठेवले. वेळ जसजसा पुढे सरकत होता तसतशी चिंता वाढत होती. मात्र गावकऱ्यांनी हार मानली नाही. प्रत्येकाने आपल्या परीने मदत केली.अखेर सामूहिक प्रयत्नांना यश आले आणि एकामागोमाग दोन्ही बैलांना सुरक्षितपणे विहिरीबाहेर काढण्यात आले.

बैल बाहेर येताच आनंदोत्सव

बैलजोडी सुखरूप बाहेर आल्यानंतर घटनास्थळी उपस्थित असलेल्या सर्वांनी सुटकेचा निश्वास सोडला. अनेकांच्या चेहऱ्यावर आनंद आणि समाधान दिसत होते.शेतकरी ज्ञानेश्वर जूंबड यांच्यासाठी हा क्षण अत्यंत भावनिक होता. काही तासांपूर्वी आपल्या साथीदारांना गमावण्याची भीती वाटत असताना ते पुन्हा सुरक्षितपणे आपल्या समोर उभे असल्याचे पाहून त्यांना मोठा दिलासा मिळाला.गावकऱ्यांनी टाळ्यांच्या गजरात या यशस्वी बचावकार्याचे स्वागत केले.

आमदार नारायण कुचे घटनास्थळी

घटनेची माहिती मिळताच आमदार नारायण कुचे यांनी तातडीने घटनास्थळी भेट दिली. त्यांनी ग्रामस्थांशी संवाद साधत बचावकार्याची माहिती घेतली.तसेच आवश्यक त्या मदतीचे आश्वासनही दिले. त्यांच्या उपस्थितीमुळे ग्रामस्थांचा उत्साह वाढला आणि बचावकार्याला अधिक बळ मिळाले.स्थानिक नागरिकांनीही संकटाच्या काळात लोकप्रतिनिधींनी दाखवलेल्या तत्परतेचे कौतुक केले.

शेतकरी आणि बैलांचे अनोखे नाते

भारतीय कृषी संस्कृतीमध्ये बैलांचे विशेष महत्त्व आहे. आधुनिक यंत्रसामग्रीचा वापर वाढला असला तरी अनेक भागांमध्ये आजही बैलांच्या मदतीने शेतीची विविध कामे केली जातात.नांगरणी, मशागत, वाहतूक आणि इतर अनेक कामांसाठी बैल शेतकऱ्यांचे विश्वासू साथीदार असतात. त्यामुळे बैलांबद्दल शेतकऱ्यांच्या मनात केवळ आर्थिक नव्हे तर भावनिक जिव्हाळाही असतो.याच कारणामुळे उज्जैनपुरीतील या घटनेने संपूर्ण गावाला अस्वस्थ केले होते.

एकोप्याचे जिवंत उदाहरण

या संपूर्ण घटनेतून गावातील सामाजिक ऐक्य आणि एकोपा अधोरेखित झाला. संकटाच्या वेळी कोणाच्याही मदतीला धावून जाण्याची ग्रामीण भागातील परंपरा आजही जिवंत असल्याचे या प्रसंगातून दिसून आले.कोणताही मोबदला किंवा अपेक्षा न ठेवता ग्रामस्थ अनेक तास बचावकार्यात सहभागी झाले. प्रत्येकाने आपापल्या परीने योगदान दिले. त्यामुळे एका शेतकऱ्याचे मोठे नुकसान टळले.

सर्वत्र होत आहे कौतुक

उज्जैनपुरी गावातील या यशस्वी बचाव मोहिमेची सध्या पंचक्रोशीत चर्चा सुरू आहे. ग्रामस्थांनी दाखवलेले धाडस, संयम आणि सामूहिक प्रयत्नांचे सर्वत्र कौतुक होत आहे.सोशल मीडियावरही या घटनेबद्दल सकारात्मक प्रतिक्रिया उमटत आहेत. अनेकांनी गावकऱ्यांच्या एकोप्याचे आणि मुक्या प्राण्यांबद्दलच्या संवेदनशीलतेचे कौतुक केले आहे.

उज्जैनपुरी येथे घडलेली ही घटना केवळ बैलजोडीच्या बचावाची कथा नाही, तर ग्रामीण महाराष्ट्रातील मानवी मूल्ये, सामाजिक बांधिलकी आणि एकोप्याचे प्रेरणादायी उदाहरण आहे. संकट कितीही मोठे असले तरी सामूहिक प्रयत्न, धैर्य आणि सकारात्मक दृष्टिकोन यांच्या बळावर त्यावर मात करता येते, हे या घटनेने पुन्हा एकदा सिद्ध केले आहे.70 फूट खोल विहिरीत कोसळलेल्या सर्जा-राजाला ग्रामस्थांनी दिलेले जीवदान हे केवळ यशस्वी रेस्क्यू ऑपरेशन नसून, माणूस आणि मुक्या प्राण्यांमधील जिव्हाळ्याच्या नात्याचा हृदयस्पर्शी पुरावा ठरला आहे.

Related News