मूर्तिजापूर (प्रतिनिधी) :
काळाच्या प्रवाहात प्रत्येकाच्या आयुष्याला वेगवेगळे वळण मिळाले. कुणी संसारात रमले, कुणी व्यवसायात प्रगती साधली, तर कुणी सामाजिक व शैक्षणिक क्षेत्रात आपला ठसा उमटवला. मात्र, तब्बल ३० वर्षांनंतर जेव्हा १९९५ च्या बॅचमधील मित्र-मैत्रिणी पुन्हा एकत्र आले, तेव्हा मूर्तिजापूर शहरात भावनांचा, आठवणींचा आणि आनंदाचा सुंदर संगम पाहायला मिळाला. तिडके नगर येथील भागधारक भवन येथे आयोजित करण्यात आलेला ‘स्नेहबंध १९९५’ हा स्नेहमेळावा केवळ एक कार्यक्रम न राहता, तो मैत्री, गुरू-शिष्य स्नेह आणि जीवनमूल्यांचा उत्सव ठरला.
या स्नेहमेळाव्यात १९९५ च्या बॅचमधील तब्बल ४४ माजी विद्यार्थी-विद्यार्थिनींनी उत्स्फूर्त सहभाग नोंदवला. अनेक वर्षांनंतर एकमेकांना भेटताना आलिंगन, हसू, डोळ्यांत साचलेले आनंदाश्रू आणि “ओळखलंस का रे?” अशा संवादांनी परिसर भारावून गेला. कॉलेजच्या वर्गखोल्या, मैदान, ग्रंथालय, परीक्षा, सहली, सांस्कृतिक कार्यक्रम आणि त्या काळातील खोडकर आठवणी पुन्हा एकदा जिवंत झाल्या.
कार्यक्रमाच्या अध्यक्षस्थानी प्रा. गोडे उपस्थित होते. तर मार्गदर्शक म्हणून प्रा. पांडे, प्रा. दिनानाथ गायकवाड, प्रा. डॉ. गोपाल उपाध्ये आणि प्रा. डॉ. के. डी. गावंडे यांनी उपस्थितांना मोलाचे मार्गदर्शन केले. विद्यार्थ्यांच्या आयुष्यातील जडणघडणीत शिक्षकांचे योगदान किती महत्त्वाचे असते, याचे जिवंत उदाहरण या स्नेहमेळाव्यात पाहायला मिळाले. गुरूजन आणि शिष्य यांचा हा अपूर्व संगम अनेकांसाठी भावनिक क्षण ठरला.
Related News
यावेळी मार्गदर्शन करताना शिक्षकांनी सांगितले की, “बदलत्या काळात तंत्रज्ञान, सुविधा आणि प्रगती कितीही वाढली तरी माणुसकी, नैतिक मूल्ये आणि मैत्री जपणे हीच खरी संपत्ती आहे.” ३० वर्षांपूर्वी वर्गात बसलेले विद्यार्थी आज विविध क्षेत्रांत जबाबदार नागरिक म्हणून समाजात योगदान देत आहेत, हे पाहून शिक्षकांच्या चेहऱ्यावर अभिमान स्पष्ट दिसत होता. काही शिक्षकांनी आपल्या जुन्या आठवणींना उजाळा देत विद्यार्थ्यांच्या खोडकर पण सुसंस्कृत स्वभावाचे किस्से सांगितले, ज्यामुळे सभागृहात हास्यकल्लोळ उसळला.
कार्यक्रमात शारदा खोकले, कविता पोपळे, अर्चना उंबरकर, कुमुदिनी जोगी, अभिजित बन्नोरे, सतीश मोखडकर, कुंदन देशमुख, प्रा. मुकेश सरदार, संदीप जोशी आणि गजानन हरणे यांनी आपले मनोगत व्यक्त केले. प्रत्येकाने आपापल्या आयुष्यातील प्रवास, संघर्ष, यश-अपयश आणि कॉलेजच्या आठवणी मनमोकळेपणाने सांगितल्या. काहींनी सांगितले की, आजच्या यशाच्या पायाभरणीत महाविद्यालयीन जीवनात मिळालेले संस्कार आणि मैत्रीचा मोठा वाटा आहे.
जुन्या छायाचित्रांकडे पाहताना अनेकांच्या आठवणींना उजाळा मिळाला. वर्गात बसलेले ते दिवस, शिक्षकांचा शिस्तप्रिय पण प्रेमळ स्वभाव, मित्रांसोबत केलेली मस्ती आणि परीक्षेच्या काळातील ताणतणाव — या सगळ्या आठवणींनी वातावरण भारावून गेले. काही क्षण असेही आले की, भावना अनावर होऊन डोळ्यांतून अश्रू ओघळले, तर लगेचच हास्याच्या लाटा पसरल्या.
कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन प्रा. एल. डी. सरोदे यांनी अत्यंत प्रभावी आणि ओघवत्या शैलीत केले. त्यांच्या निवेदनामुळे कार्यक्रमाला सुसूत्रता लाभली. समारोपप्रसंगी अर्चना गबर झोपाटेकर यांनी उपस्थितांचे आभार मानले. या कार्यक्रमाच्या यशस्वी आयोजनासाठी सुनील पवार, माधव कुडतरकर, संजय खंडारे, बंडू पाटील घाटे आणि नितीन शिंदे यांनी मोलाचे सहकार्य केले.
कार्यक्रमाची सांगता राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज आणि संत गाडगे बाबा यांच्या विचारस्मरणाने तसेच गाडगे महाराजांच्या प्रार्थनेने करण्यात आली. सामाजिक बांधिलकी, माणुसकी आणि सेवाभाव यांची शिकवण देणाऱ्या संतांच्या विचारांनी या स्नेहमेळाव्याला एक वेगळेच आध्यात्मिक व सांस्कृतिक परिमाण प्राप्त झाले.
एकूणच, ‘स्नेहबंध १९९५’ हा कार्यक्रम केवळ पुनर्मिलनाचा सोहळा न राहता, तो मैत्रीचा सुवर्णसोहळा ठरला. ३० वर्षांनंतर पुन्हा एकत्र आलेल्या मित्र-मैत्रिणींनी आठवणींचा खजिना खुला करत, भविष्यकाळातही असा स्नेहबंध कायम ठेवण्याचा संकल्प केला. हास्य, भावना, किस्से आणि गुरू-शिष्य स्नेहाने भारलेला हा सोहळा प्रत्येकाच्या मनात दीर्घकाळ स्मरणात राहणारा ठरला.
read also : https://ajinkyabharat.com/new-direction-for-self/
