लोक म्हणायचे ‘पुढचा तेंडुलकर’… पण अमोल मुझुमदार कधी टीम इंडियात दिसलेच नाहीत! तरीही आज भारताचा मान उंचावणारे महान कोच बनले!
भारताच्या महिला क्रिकेट संघाने वर्ल्ड कपचं स्वप्न साकारलं आणि इतिहास रचला! दक्षिण आफ्रिकेला 52 धावांनी पराभूत करत भारताच्या महिला संघाने पहिल्यांदाच वनडे वर्ल्ड कप जिंकला. देशात जल्लोष, आनंद, अभिनंदनाचा वर्षाव… आणि या यशामागे एक शांत, संयमी आणि तितकाच बुद्धिमान व्यक्तिमत्त्व — अमोल मुझुमदार.
या यशाचं जितकं श्रेय हरमनप्रीत कौर आणि त्यांच्या दमदार टीमला, तितकंच श्रेय या मुलींची कसून घडवणाऱ्या कोच अमोल मुझुमदार यांना. पण या नावामागे आहे एका अपूर्ण स्वप्नाची गोष्ट… अपार टॅलेंट, डोंगराएवढे धावा… तरीही भारतीय संघात एकही सामना खेळण्याची संधी नाही! अमोल मुझुमदार एक असं नाव, जे भारतासाठी ‘दुसरा तेंडुलकर’ ठरू शकलं असतं… पण नशिबाने वेगळा मार्ग निवडला!
कुणी आहेत अमोल मुझुमदार?
जन्म – 1974, मुंबई
क्रिकेट गुरुकिल्ली – शिवाजी पार्क, रमाकांत आचरेकर सरांचे शिष्य
तोच मैदान… जिथे सचिन आणि कांबळी घडले!
Related News
लहानपणापासूनच क्रिकेटची चाहूल. हातात बॅट आणि मनात मोठं स्वप्न. शिस्त, मेहनत आणि फोकस — हे गुण त्यांच्या अंगात अतिशय घट्ट रुजले होते.
टॅलेंट इतकं की ‘पुढचा तेंडुलकर’ म्हणत
मुंबई क्रिकेट म्हणजे एक काळी ‘क्रिकेटची राजधानी’. तिथून सचिन, गावस्कर, वेंगसरकर, जाफर, पोवार असे कित्येक महान खेळाडू देशाला मिळाले.
त्याच मार्गाने चालत अमोल मुझुमदारही रणजी ट्रॉफीत धडाडीने उभे राहिले.
पहिल्याच रणजी सामन्यात 260 धावा!
करिअर फर्स्ट क्लास धावा — 11,167
शतकं — 30
अर्धशतकं — 60
सरासरी — 48
अशी फिगर्स पाहिली तर आज कोणत्याही खेळाडूला ‘भारताची कॅप’ मिळालीच असती!
लोक म्हणायचे
“हा पुढचा सचिन आहे!”
पण… नशीब वेगळंच ठरलं.
पॅड बांधून बसलेले… पण संधी मिळाली नाही!
90 चं दशक. मुंबईत क्रिकेटचा सुवर्णकाळ. सचिन तेंडुलकर, विनोद कांबळी, राहुल द्रविड, गांगुली, लक्ष्मण — हे दिग्गज मध्यफाळीत आपला ठसा उमटवत होते. त्यात नवा प्लेअर घेतला जाण्याची शक्यता नव्हती. निवड समितीला कदाचित आधीपासूनच ‘सेटल’ मिडल ऑर्डर हवी होती.
परिणाम — अमोल मुझुमदार भारतीय संघाच्या दारापर्यंत पोहोचले, पण आत कधीच गेले नाहीत. इतका मोठा परफॉर्मन्स… तरी तरीही इंडियाच्या कॅपचे स्वप्न डोळ्यात राहिलेच.
नशिबाने खेळ केला… पण मन नव्हे तुटलं!
कित्येकांना इतकं टॅलेंट असून संधी मिळाली नसती तर ते खचले असते.
समाजात चर्चा — “किती वाईट झालं याच्याबरोबर…”
सोशल मीडियाच्या काळात असतं तर कदाचित लोक वर्षानुवर्षे पोस्ट्स करत असते!
पण अमोल शांत राहिले.
तक्रार नाही. रडारड नाही. दोषारोप नाही.
त्यांनी फक्त एक निर्णय घेतला
खेळत राहायचं.
शिकत राहायचं.
आणि आयुष्यातील अनुभव पुढच्या पिढीला द्यायचा.
हेच त्यांना ‘खेळाडूपेक्षा मोठं’ बनवून गेलं.
शेवटी क्रिकेटने त्यांना योग्य मान दिला!
जे मिळालं नाही ते विसरून त्यांनी जे मिळालं त्यात 100% दिलं.
नंतर ते प्रशिक्षक झाले.
त्यांची कोचिंग तत्त्वं
मनापासून काम
शांत स्वभाव
खेळाडूवर विश्वास
योग्य नियोजन
मानसिक ताकदीवर भर
2023 मध्ये BCCI ने त्यांना भारतीय महिला क्रिकेट संघाचे मुख्य प्रशिक्षक म्हणून निवडलं.
खूप लोक थक्क झाले… “आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट न खेळलेला कोच असा मोठा संघ कसा हाताळेल?” असा प्रश्न अनेकांच्या मनात निर्माण झाला होता. पण क्रीडाजगतामध्ये अनुभव हा केवळ आंतरराष्ट्रीय स्तरावर खेळण्यातच नसतो, तर खेळाची जाण, रणनीतीची शास्त्रशुद्ध समज आणि संघाला प्रेरणा देण्याची क्षमता अधिक महत्त्वाची ठरते. या कोचने आपल्या मेहनतीने, शांत स्वभावाने आणि खेळाडूंशी राखलेल्या विश्वासाच्या बंधाने संघाला नव्या उंचीवर नेण्याचा निर्धार दाखवला. त्यांच्या पद्धतशीर प्रशिक्षणामुळे आणि चतुर निर्णयक्षमतेमुळे संघातील प्रत्येक खेळाडू आपली सर्वोत्तम कामगिरी करू लागला, आणि टीकाकारही अखेर कौतुक करण्याशिवाय राहू शकले नाहीत.
पण अमोल यांनी उत्तर मैदानात दिलं
टॅलेंट ओळखलं
टीम बिल्डिंग केली
मुलींच्या क्षमतेला धार दिली
आत्मविश्वास निर्माण केला
आणि अखेर…
भारताचा पहिला महिला वनडे वर्ल्ड कप!
या विजयातून मिळणारा धडा
अमोल मुझुमदार यांनी सिद्ध केलं
टॅलेंट असलं तरी नशीब लागते
संधी न मिळाल्यावरही जिंकता येतं
मैदान बदललं तरी खेळ चालूच राहतो
आत्मपरीक्षा आणि संयम यश देतात
खरा विजेता तोच — हार न मानणारा!
आज संपूर्ण देश त्यांना सलाम करतो.
‘पुढचा तेंडुलकर’ न होऊन काय झालं…
ते झाले भारताचा अभिमान करणारे कोच अमोल मुझुमदार.
भारताच्या महिला संघाने जिंकलेलं सुवर्णपदक हे केवळ खेळाडूंचं यश नाही, तर एका अपूर्ण स्वप्नाची पूर्तता आहे. क्रिकेटपटू म्हणून आंतरराष्ट्रीय पातळीवर संधी न मिळालेला अमोल मुझुमदार आज कोच म्हणून जागतिक विजेते घडवणारा नायक बनला. कधी कधी स्वतःची स्वप्नं पूर्ण न होणंही मोठं असतं, कारण त्यातून इतरांच्या स्वप्नांना पंख मिळतात. मैदानावर न खेळूनही खेळ जिंकून दाखवणारा हा खरा हिरो हेडलाईन्समध्ये कमी, पण इतिहासात जास्त चमकतो. कारण सुवर्णपदक खेळाडूंनी जिंकलं असलं, तरी त्या सोन्यात एका अपूर्ण खेळाडूच्या पूर्ण झालेल्या स्वप्नाची चमक मिसळलेली आहे.
read also:https://ajinkyabharat.com/ardhavat-education-fathers-death/
