मुंबई : भारतीय संगीतविश्वातील सुवर्णअध्याय असलेल्या आशा भोसले यांच्या निधनाने एक युग संपल्याची भावना व्यक्त होत असतानाच, त्यांच्या सहवासात काम केलेल्या गायकांनी त्यांच्या आठवणींना उजाळा देण्यास सुरुवात केली आहे. प्रसिद्ध गायक सुदेश भोसले यांनी नुकत्याच दिलेल्या मुलाखतीत आशाताईंविषयी अनेक भावूक आठवणी सांगितल्या. त्यांच्या शब्दांतून उलगडलेले नाते हे केवळ व्यावसायिक नव्हते, तर ते आई-मुलासारख्या नात्याइतके घट्ट होते.
१९८६ मध्ये मिळाला पहिला मोठा ब्रेक
सुदेश भोसले यांनी सांगितले की, त्यांचा संगीतप्रवास खऱ्या अर्थाने १९८६ पासून सुरू झाला, जेव्हा आशा भोसले यांनी त्यांना पहिल्यांदा त्यांच्या कार्यक्रमात संधी दिली. एका कार्यक्रमात त्यांनी एस. डी. बर्मन यांचे गाणे सादर केले होते. त्यांचा आवाज ऐकून आशाताई इतक्या प्रभावित झाल्या की त्यांच्या डोळ्यांत अश्रू आले.
यानंतर त्यांनी सुदेश यांचा आवाज रेकॉर्ड करून तो गुपचूप आर. डी. बर्मन यांना ऐकवला. आरडी बर्मन यांनाही सुदेश यांचा आवाज त्यांच्या वडिलांसारखाच वाटला आणि त्यानंतर सुदेश यांना संगीतक्षेत्रात मोठी संधी मिळाली.
Related News
‘आईसारखी काळजी घेणारी आशाताई’
सुदेश भोसले सांगतात की, आशा भोसले त्यांच्यासाठी केवळ वरिष्ठ कलाकार नव्हत्या, तर त्या त्यांच्या आयुष्यात आईसारखी भूमिका बजावत होत्या. त्या वेळोवेळी फोन करून त्यांची चौकशी करायच्या, अडचणीच्या वेळी मदतीला धावून यायच्या.
एका प्रसंगाची आठवण सांगताना ते म्हणाले की, एकदा ते काही कारणामुळे कार्यक्रमात सहभागी झाले नव्हते. तेव्हा आशाताईंनी त्यांना फोन करून सांगितले, “तू नव्हतास तर मी ड्युएट गाणं बंद केलं.” या घटनेतून त्यांच्या नात्याची जवळीक स्पष्ट होते.
६० रुपयांपासून ६ लाखांपर्यंतचा प्रवास
सुदेश भोसले यांनी त्यांच्या कारकिर्दीतील आर्थिक आणि व्यावसायिक बदलांबद्दलही सांगितले. ते म्हणाले की, ‘मेलडी मेकर्स’मध्ये काम करताना त्यांना फक्त ६० रुपये मानधन मिळायचे. मात्र आशा भोसले यांच्या सहवासात गायल्यानंतर त्यांचे मानधन ६ लाखांपर्यंत पोहोचले.
ते पुढे म्हणाले की, आशाताईंनी त्यांना आंतरराष्ट्रीय कार्यक्रमांसाठीही नेले. एकदा हाँगकाँगला कार्यक्रमासाठी गेले असताना, त्यांनी प्रथमच फर्स्ट क्लासमध्ये प्रवास केला आणि आशाताईंच्या शेजारी बसण्याचा सन्मान मिळाला.
रियाज आणि शिस्तीचा आदर्श
आशा भोसले यांच्या मेहनतीबद्दल बोलताना सुदेश म्हणाले की, वयाच्या ९० वर्षांनंतरही त्या नियमित रियाज करत होत्या. त्या नेहमी म्हणायच्या, “मी शेवटच्या क्षणापर्यंत गाणार.”
त्यांच्या या जिद्दीमुळे आणि सकारात्मकतेमुळेच त्यांनी हजारो गाणी गायली आणि प्रत्येक गाण्यात वेगळेपणा जपला. सुदेश यांच्या मते, आशाताईंच्या प्रत्येक शब्दात जीवनाचा धडा दडलेला असायचा.
शेवटची भेट न झाल्याची खंत
सुदेश भोसले यांनी आशा भोसले यांच्याशी झालेल्या शेवटच्या संवादाची आठवण सांगताना भावूक झाले. त्यांनी सांगितले की, दोन महिन्यांपूर्वी ते त्यांच्या मुलीच्या लग्नाची पत्रिका देण्यासाठी आशाताईंकडे गेले होते.
त्या वेळी त्यांचा पाय दुखत असल्याचे पाहून आशाताईंनी त्वरित पुण्यातील डॉक्टरांकडे जाण्याचा सल्ला दिला. त्या नेहमीप्रमाणे काळजी घेत होत्या.त्यानंतर काही दिवसांनी आशाताईंनी त्यांना फोन केला, मात्र ते कार्यक्रमात असल्यामुळे बोलू शकले नाहीत. त्यांनी परत फोन करण्याचे ठरवले, पण ती वेळ कधीच आली नाही. ही गोष्ट सांगताना सुदेश यांच्या आवाजात वेदना स्पष्ट जाणवत होती.
‘आशाताईंची गाणी कायम जिवंत राहतील’
सुदेश भोसले शेवटी म्हणाले की, आशा भोसले यांनी आपल्या मेहनतीने जे स्थान मिळवले, ते अद्वितीय आहे. त्यांनी अनेक संकटांचा सामना करून स्वतःला सिद्ध केले.आज त्या आपल्यात नसल्या, तरी त्यांच्या आवाजातली जादू पुढील अनेक पिढ्यांपर्यंत कायम राहील. “त्यांची गाणी पुढील १०० पिढ्यांसाठी अजरामर आहेत,” असेही त्यांनी नमूद केले.
