कॅन्सरवर मात करून दहावीत 80.80% गुण; 1 पाय गमावलेल्या शर्वरीची प्रेरणादायी यशोगाथा
आयुष्यातील संकटे माणसाला खचवण्यासाठी येतात की अधिक मजबूत बनवण्यासाठी, याचे जिवंत उदाहरण म्हणजे नाशिकच्या त्रिमूर्ती चौक परिसरात राहणारी शर्वरी राहुल खैरनार. कॅन्सरसारख्या जीवघेण्या आजाराशी झुंज देताना स्वतःचा एक पाय गमावावा लागला, फुफ्फुसावर शस्त्रक्रिया करावी लागली, अनेक महिने रुग्णालयात उपचार घ्यावे लागले; पण या सर्व संकटांनाही न जुमानता शर्वरीने दहावीच्या परीक्षेत तब्बल 80.80 टक्के गुण मिळवत जिद्द, चिकाटी आणि आत्मविश्वासाचा नवा आदर्श समाजासमोर उभा केला आहे.
आज शर्वरीची यशोगाथा हजारो विद्यार्थ्यांसाठी प्रेरणादायी ठरत आहे. मात्र तिच्या या संघर्षमय प्रवासानंतरही एक मोठे आव्हान तिच्यासमोर उभे आहे. ते म्हणजे पुढील शिक्षणासाठी लागणारा आर्थिक खर्च.
Related News
किरकोळ वेदनेतून समोर आले भीषण वास्तव
शर्वरीच्या आयुष्यातील संघर्षाची सुरुवात नववीमध्ये शिकत असताना झाली. सुरुवातीला तिच्या पायाला सूज येत होती. सामान्य वेदना समजून कुटुंबाने उपचार सुरू केले. मात्र त्रास वाढत गेला. विविध तपासण्या केल्यानंतर डॉक्टरांनी दिलेल्या अहवालाने संपूर्ण कुटुंब हादरले. शर्वरीच्या मांडीमध्ये कॅन्सर असल्याचे निदान झाले होते.
कुटुंबावर दुःखाचा डोंगर कोसळला. एका बाजूला मुलीचे आयुष्य वाचवण्याची धडपड आणि दुसऱ्या बाजूला वाढता उपचार खर्च. पण आई-वडिलांनी हार मानली नाही. त्यांनी सर्व शक्ती एकवटून मुलीच्या उपचारासाठी प्रयत्न सुरू केले.
उपचारांचा खडतर प्रवास
कॅन्सरचे निदान झाल्यानंतर शर्वरीवर अनेक टप्प्यांत उपचार करण्यात आले. केमोथेरपी, विविध वैद्यकीय तपासण्या आणि शस्त्रक्रियांचा कठीण प्रवास सुरू झाला. मात्र परिस्थिती आणखी गंभीर झाली जेव्हा कॅन्सरचा प्रभाव फुफ्फुसांपर्यंत पोहोचल्याचे स्पष्ट झाले.
डॉक्टरांनी फुफ्फुसावर शस्त्रक्रिया करण्याचा निर्णय घेतला. त्यानंतर आणखी एक कठोर निर्णय घ्यावा लागला. कॅन्सरचा प्रसार रोखण्यासाठी शर्वरीचा एक पाय कायमस्वरूपी काढावा लागणार होता.कोणत्याही किशोरवयीन मुलीसाठी हा धक्का असह्य असतो. मात्र शर्वरीने परिस्थितीला धैर्याने सामोरे जाण्याचा निर्णय घेतला. शस्त्रक्रियेनंतर दुसऱ्याच दिवशी तिच्या चेहऱ्यावर हास्य होते. वेदना होत्या, त्रास होता; पण त्याहून मोठी होती जगण्याची आणि काहीतरी मोठे करून दाखवण्याची जिद्द.
शिक्षणाची साथ सोडली नाही
आजारपणामुळे शर्वरीला शाळेत जाणे अशक्य झाले होते. नववीचे अर्धे वर्ष आणि दहावीचे जवळपास संपूर्ण वर्ष तिने घरातूनच शिक्षण घेतले. अनेक वेळा रुग्णालयातील बेडवरूनही अभ्यास सुरू ठेवला.
शाळेतील वर्ग चुकत असल्याने तिने युट्यूबचा आधार घेतला. विविध शैक्षणिक व्हिडिओ पाहून ती अभ्यास करत राहिली. उपचार सुरू असतानाही ती दररोज चार ते पाच तास अभ्यास करत होती.
अनेक विद्यार्थ्यांना उपलब्ध असणाऱ्या सुविधा तिच्याकडे नव्हत्या. स्वतंत्र अभ्यासाची खोली नव्हती, महागडे क्लासेस नव्हते, आधुनिक शैक्षणिक साधने नव्हती. तरीही शर्वरीने परिस्थितीवर मात केली.
एका छोट्याशा खोलीतून मोठ्या स्वप्नांची सुरुवात
शर्वरीचे कुटुंब नाशिकमधील त्रिमूर्ती चौक परिसरात एका भाड्याच्या वन-आरके घरात राहते. कुटुंबातील चार सदस्यांसाठी ही जागा अत्यंत मर्यादित आहे. नीट झोपायलाही पुरेशी जागा नसलेल्या घरात शर्वरीने अभ्यास केला.
घरातील आर्थिक परिस्थिती अत्यंत हलाखीची आहे. वडील राहुल खैरनार खासगी कंपनीत मशीन ऑपरेटर म्हणून काम करतात. आई प्रियंका खैरनार टायपिंगची कामे करून कुटुंबाला हातभार लावतात.दोघांच्या मेहनतीतून महिन्याला मिळणारे 20 ते 30 हजार रुपये घरखर्च, मुलांचे शिक्षण आणि कॅन्सरवरील महागडे उपचार यासाठी खर्च होतात. त्यामुळे आर्थिक अडचणी सातत्याने वाढत गेल्या.
80.80 टक्के गुणांसह घवघवीत यश
अनेक अडथळ्यांवर मात करत शर्वरीने दहावीची परीक्षा दिली. निकाल लागला तेव्हा तिच्या मेहनतीचे चीज झाले. तिने 80.80 टक्के गुण मिळवत उल्लेखनीय यश संपादन केले.हा निकाल केवळ गुणांचा नाही, तर संघर्ष, जिद्द, आत्मविश्वास आणि चिकाटीचा विजय आहे. कॅन्सर, शस्त्रक्रिया आणि अपंगत्व यांसारख्या कठीण परिस्थितीत मिळवलेले हे यश विशेष महत्त्वाचे ठरते.
अधिकारी होण्याचे मोठे स्वप्न
शर्वरीचे स्वप्न केवळ शिक्षण पूर्ण करण्यापुरते मर्यादित नाही. तिला भविष्यात अधिकारी बनायचे आहे. दहावीनंतर कम्प्युटर सायन्समध्ये डिप्लोमा करून पुढे बी.टेक.चे शिक्षण घेण्याची तिची इच्छा आहे.उच्च शिक्षण पूर्ण केल्यानंतर स्पर्धा परीक्षांची तयारी करून प्रशासनात महत्त्वाचे पद मिळवण्याचा तिचा निर्धार आहे. स्वतःच्या कष्टावर यश मिळवून आई-वडिलांना सुखाचे दिवस दाखवायचे आणि लहान बहिणीचे शिक्षण पूर्ण करायचे, असे तिचे ध्येय आहे.
आर्थिक मदतीची नितांत गरज
कॅन्सरवरील उपचारांसाठी कुटुंबाने मोठा आर्थिक भार सहन केला आहे. अनेकदा कर्ज काढून उपचार करावे लागले. त्यामुळे पुढील शिक्षणाचा खर्च उचलणे आता कुटुंबासाठी कठीण बनले आहे.कम्प्युटर सायन्स डिप्लोमा, बी.टेक. आणि स्पर्धा परीक्षांची तयारी यासाठी मोठ्या प्रमाणात आर्थिक सहाय्य आवश्यक आहे. शर्वरीची गुणवत्ता, मेहनत आणि जिद्द पाहता समाजातील दानशूर व्यक्ती, स्वयंसेवी संस्था आणि शिक्षणप्रेमी नागरिकांनी पुढे येण्याची गरज आहे.
हिमालय सर करण्याचेही स्वप्न
शर्वरीची स्वप्ने केवळ करिअरपुरती मर्यादित नाहीत. कृत्रिम पायाच्या साह्याने एक दिवस हिमालय सर करण्याचे स्वप्न ती पाहते.एक पाय गमावल्यानंतरही तिच्या मनातील धैर्य कमी झालेले नाही. उलट प्रत्येक आव्हान स्वीकारण्याची तिची तयारी अधिक मजबूत झाली आहे. त्यामुळे ती आज अनेकांसाठी प्रेरणेचा स्रोत बनली आहे.
स्वतःचे पुस्तक प्रकाशित करण्याची इच्छा
कॅन्सरशी झुंज देताना आलेले अनुभव, मानसिक संघर्ष, वेदना, आशा आणि प्रेरणेचे क्षण शर्वरीने एका वहीत लिहून ठेवले आहेत.या नोंदींवर आधारित पुस्तक प्रकाशित करण्याची तिची इच्छा आहे. तिच्या संघर्षाची कहाणी इतरांपर्यंत पोहोचावी, संकटात असलेल्या लोकांना प्रेरणा मिळावी आणि जीवनाकडे सकारात्मक दृष्टिकोनाने पाहण्याची ताकद मिळावी, अशी तिची भावना आहे.
समाजाने पुढे येण्याची गरज
शर्वरी खैरनारची कहाणी ही केवळ एका विद्यार्थिनीची यशोगाथा नाही. ती संकटांशी दोन हात करण्याची प्रेरणा आहे. आजार, अपंगत्व आणि आर्थिक अडचणी असूनही तिने दाखवून दिले की जिद्द आणि मेहनत असेल तर कोणतेही स्वप्न अशक्य नसते.
आज तिच्या पुढील शिक्षणासाठी समाजाच्या पाठबळाची गरज आहे. एखाद्या विद्यार्थिनीचे स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी केलेली छोटीशी मदतही तिच्या आयुष्याला नवी दिशा देऊ शकते. कॅन्सरवर मात करून दहावीत 80.80 टक्के गुण मिळवणारी शर्वरी उद्या अधिकारी बनून समाजाची सेवा करू शकते. तिच्या या संघर्षमय प्रवासाला यशाची नवी उंची मिळण्यासाठी समाजाने पुढाकार घेण्याची हीच योग्य वेळ आहे.
