Ajit Pawar Funeral : Baramati witnessed an emotional and powerful farewell as thousands gathered for Ajit Pawar Last Rites. Read full Marathi news report with reactions, rituals, and public grief.
Ajit Pawar Funeral : ‘आम्ही जातो आमुच्या गावा, आमुचा रामराम घ्यावा’ — अश्रूंनी ओथंबलेला महाराष्ट्र
Ajit Pawar Funeral या शब्दांनी आज संपूर्ण महाराष्ट्राचे काळीज हादरले. बारामतीत जे दृश्य पाहायला मिळाले, ते केवळ एका नेत्याच्या अंत्यसंस्काराचे नव्हते, तर ते एका युगाच्या अंताचे, एका जननायकाच्या अखेरच्या प्रवासाचे होते.
डोळ्यांत अश्रू, ओठांवर थरथर, छातीत धस्स…
आज महाराष्ट्र आपले लाडके ‘दादा’ गमावल्याच्या शोकात बुडाला.
Related News
Ajit Pawar Funeral : बारामतीत जनसागर उसळला
पहाटेपासूनच बारामतीच्या वातावरणात एक वेगळाच गहिरा गारवा पसरला होता. नेहमी गजबजलेले रस्ते शांत होते, पण त्या शांततेत एक दडलेला आक्रोश जाणवत होता. प्रत्येक चेहऱ्यावर शोक, प्रत्येक नजरेत पाणी आणि प्रत्येक मनात एकच प्रश्न— हे खरंच घडलं आहे का?

Ajit Pawar Funeral साठी बारामती शहरासह काटेवाडी, विद्या प्रतिष्ठान परिसर, आसपासची गावे आणि जिल्ह्याच्या विविध भागांतून हजारोंच्या संख्येने लोक दाखल झाले. रस्त्यांवर मानवी सागर उसळला होता. पोलिसांचा कडेकोट बंदोबस्त असतानाही, जनतेचा भावनिक ओघ रोखणे अशक्य झाले होते.
शेतकरी, महिला, युवक, वृद्ध, कार्यकर्ते, अगदी राजकीय विरोधकसुद्धा—
आज सगळ्यांची ओळख एकच होती: दादांचे आप्त.
कोणी डोळ्यांत अश्रू साठवून उभे होते, तर कोणी आठवणी सांगत हुंदके देत होते. “दादा नसतील असं वाटतच नाही,” असं म्हणत अनेकजण गहिवरून गेले.
‘आम्ही जातो आमुच्या गावा…’ : लोककंठातून उमटलेली वेदना
जसा अंत्यविधीचा क्षण जवळ येत होता, तसतसे वातावरण अधिकच गंभीर होत गेले. सुरुवातीला ऐकू येणाऱ्या घोषणांचा आवाज हळूहळू कमी झाला. त्या जागी लोकगीत, अभंग आणि दबक्या हुंदक्यांनी जागा घेतली.
“आम्ही जातो आमुच्या गावा,
आमुचा रामराम घ्यावा…”
या ओळी अचानक लोककंठातून उमटल्या आणि क्षणात संपूर्ण परिसर भावनांनी भरून गेला. ही ओळ केवळ एक गीत नव्हती, तर अजितदादांना दिलेली अखेरची मानवंदना, अखेरचा रामराम होती.
अनेकांच्या ओठांवर शब्द थांबत होते, पण डोळ्यांतून अश्रू थांबत नव्हते. त्या क्षणी राजकारण, मतभेद, पक्ष— सगळं विसरून माणुसकीच बोलत होती.

Ajit Pawar Funeral : पार्थिव थेट विद्या प्रतिष्ठानच्या मैदानात
परंपरागत अंत्ययात्रा न काढता, Ajit Pawar Funeral अंतर्गत अजित पवार यांचे पार्थिव थेट विद्या प्रतिष्ठानच्या मैदानात नेण्यात आले. प्रशासनाने हा निर्णय सुरक्षेच्या दृष्टीने आणि प्रचंड जनसमुदाय लक्षात घेऊन घेतल्याची माहिती दिली.
पार्थिव मैदानात दाखल होताच, क्षणभरासाठी संपूर्ण परिसर स्तब्ध झाला. हजारो हात आपसूकच जोडले गेले. अनेकांच्या डोळ्यांत अश्रू तरळले. काही जण निःशब्द उभे राहिले, तर काहींनी जमिनीवर बसून शोक व्यक्त केला.
त्या क्षणी उपस्थित प्रत्येकाला जाणवत होतं— हा केवळ नेता नाही, तर आपलं माणूस आपल्यातून निघून जात आहे.

शासकीय इतमामात अखेरचा निरोप
Ajit Pawar Funeral शासकीय इतमामात पार पडला. संपूर्ण विधी अत्यंत शिस्तबद्ध आणि सन्मानपूर्वक पार पाडण्यात आला.
कडेकोट पोलीस बंदोबस्त
राष्ट्रध्वजाने झाकलेले पार्थिव
सशस्त्र सलामी
आणि मौन पाळत स्तब्ध झालेले मैदान
हा देखावा पाहताना अनेकांच्या डोळ्यांत अभिमान आणि वेदना एकाच वेळी दाटून आल्या. कारण हा केवळ एक राजकीय नेता नव्हता.
तो शेतकऱ्यांचा आवाज, प्रशासनातील धडाकेबाज निर्णयकर्ता, आणि सामान्य जनतेचा भक्कम आधार होता.
11 वाजता अंत्यसंस्कार : महाराष्ट्र स्तब्ध
ठीक 11 वाजता, मंत्रोच्चारात आणि पूर्ण शिस्तीत Ajit Pawar Funeral अंतर्गत अंत्यसंस्कार पार पडले. त्या क्षणी जणू संपूर्ण महाराष्ट्र थांबला होता.
आकाशात शांतता होती
जमिनीवर अश्रू होते
आणि मनात एक न भरून येणारी पोकळी
अंत्यसंस्काराच्या त्या क्षणी अनेकांनी डोळे मिटले, काहींनी जमिनीकडे पाहिलं, तर काहींच्या तोंडून शब्दही निघाले नाहीत. महाराष्ट्राचा एक मजबूत आधार आज अनंतात विलीन झाला होता.

Ajit Pawar Funeral : कार्यकर्त्यांचा बांध फुटला
“दादा… आम्हाला सोडून जाऊ नका…”“अजितदादा अमर रहे…”या घोषणा केवळ घोषणाच नव्हत्या, तर त्या हृदयातून उसळलेल्या किंकाळ्या होत्या. कार्यकर्त्यांचा बांध फुटला होता.महिला भगिनी अक्षरशः कोसळल्या. ज्येष्ठ कार्यकर्ते स्तब्ध उभे राहिले. युवकांच्या डोळ्यांत एकच प्रश्न होता— आता कोण?
शेतकऱ्यांचा नेता, जनतेचा आधार
Ajit Pawar Funeral दरम्यान सर्वाधिक उपस्थिती शेतकऱ्यांची होती. कारण दादांचे नाते थेट शेतकऱ्यांच्या प्रश्नांशी जोडलेले होते.
पाण्याचा प्रश्न
वीज दर
कर्जमाफी
सिंचन योजना
या प्रत्येक मुद्द्यावर अजित पवार यांचा थेट हस्तक्षेप आणि ठाम भूमिका होती.“तो आमच्यासाठी आमदार नव्हता, तो आमचा माणूस होता,”
असं एका वृद्ध शेतकऱ्याने अश्रूंनी भरलेल्या डोळ्यांतून सांगितलं.

महाराष्ट्र हळहळला, इतिहास साक्षीदार
आजचा दिवस इतिहासात नोंदला जाईल—एक असा दिवस, ज्या दिवशी महाराष्ट्राने आपला धडाडीचा नेता, निर्भीड आवाज आणि ताकदवान प्रशासक गमावला.Ajit Pawar Funeral ही केवळ एक घटना नाही,तो महाराष्ट्राच्या राजकीय आणि सामाजिक प्रवासातील निर्णायक क्षण आहे.
अजितदादा अमर रहे !
देह गेला…
विचार राहिले…
कार्य राहिले…
आठवणी राहिल्या…
आजही बारामतीच्या हवेत एकच आवाज घुमतोय—
“अजितदादा अमर रहे!”
