अजित पवारांच्या अपघाताच्या आदल्या दिवशी काय घडलं? फडणवीसांनी सांगितल्या शेवटच्या भेटीच्या आठवणी
राज्याचे उपमुख्यमंत्री अजित Pawar यांच्या आकस्मिक निधनाने महाराष्ट्राच्या राजकारणात मोठी पोकळी निर्माण झाली आहे. २८ जानेवारी २०२६ रोजी झालेल्या विमान अपघातात त्यांचा दुर्दैवी मृत्यू झाला आणि संपूर्ण राज्य शोकसागरात बुडाले. या घटनेच्या आदल्या दिवशी म्हणजेच २७ जानेवारीला त्यांची Devendra Fadnavis यांच्यासोबत महत्त्वाची बैठक झाली होती. त्या बैठकीत नेमके काय घडले, याबाबत अर्थसंकल्पीय अधिवेशनाच्या पहिल्याच दिवशी विधानसभेत शोकप्रस्ताव मांडताना फडणवीस यांनी भावूक होत आठवणींना उजाळा दिला.
अर्थसंकल्पाची तयारी आणि शेवटची भेट
अर्थसंकल्पीय अधिवेशनाला सुरुवात होत असताना अजित पवार हे अर्थसंकल्प मांडणार होते. गेल्या काही दिवसांपासून ते या अर्थसंकल्पाच्या तयारीत व्यस्त होते. विभागनिहाय आढावे, अधिकाऱ्यांसोबतच्या बैठकांचा धडाका आणि योजनांच्या अंमलबजावणीचा तपशील—या साऱ्यांत ते स्वतः लक्ष घालत होते. मात्र नियतीने वेगळाच डाव साधला आणि अधिवेशनाच्या आदल्या दिवशी झालेली बैठक हीच त्यांची शेवटची ठरली.
देवेंद्र फडणवीस यांनी शोकप्रस्ताव मांडताना सांगितले की, “कधीच वाटले नव्हते की, अशा प्रकारचा शोकप्रस्ताव मांडावा लागेल. घटनात्मक जबाबदारी म्हणून प्रस्ताव मांडत आहे; पण ही गोष्ट माझ्यासाठी अत्यंत भावनिक आहे.” त्यांनी ‘लाडकी बहीण’ योजनेचा उल्लेख करत अजित पवार यांच्या उत्साही स्वभावाची आठवण करून दिली. “गुलाबी जॅकेट घालून योजना सुरू केली आणि आम्हा सर्वांनाही गुलाबी जॅकेट घालायला लावले,” असे सांगताना सभागृहात क्षणभर हळहळ पसरली.
बैठकीतील शिस्त आणि कामाचा धडाका
२७ जानेवारीच्या बैठकीविषयी सांगताना फडणवीस म्हणाले की, अजित पवार यांनी नेहमीप्रमाणे अधिकाऱ्यांना मुद्देसूद प्रश्न विचारले. प्रत्येक विषयावर बारकाईने चर्चा झाली. आकडे, तरतुदी, योजनांची अंमलबजावणी—प्रत्येक बाबतीत त्यांनी स्पष्ट भूमिका घेतली. बैठक संपल्यानंतर दोघेही अँटी-चेंबरमध्ये गेले आणि सुमारे ३० ते ४० मिनिटे विविध विषयांवर गप्पा झाल्या. राजकारणापासून वैयक्तिक आठवणींपर्यंत अनेक गोष्टींची चर्चा झाली. मात्र त्या वेळी हीच शेवटची भेट ठरेल, याची कल्पनाही नव्हती.
‘काळ हे औषध नाही’
शोकप्रस्तावादरम्यान फडणवीस भावूक झाले. “काही गोष्टींवर काळ हे औषध असते; पण अशा प्रसंगी काळ हे औषध नाही. वेदना कायम राहतात,” असे त्यांनी म्हटले. अजित पवार निर्णय घेताना मागे-पुढे पाहत नसत, शिस्त आणि नियोजन हा त्यांच्या कामाचा गाभा होता, सकाळी सहा वाजल्यापासून काम करणारे नेते म्हणून त्यांची ओळख होती, असेही त्यांनी नमूद केले.
वैयक्तिक नात्याचा उल्लेख
“त्यांचा आणि माझा जन्म २२ जुलैचा. ते वयाने मोठे होते आणि माझ्यासाठी दादाच होते,” असे सांगताना Devendra Fadnavis यांनी Ajit Pawar यांच्याशी असलेल्या वैयक्तिक नात्याची भावूक आठवण करून दिली. राजकारणात अनेकदा मतभेद झाले, भूमिका भिन्न राहिल्या; मात्र त्या मतभेदांमध्ये कधीही वैयक्तिक कटुता नव्हती, हे त्यांनी स्पष्ट केले. २०१४ नंतर दोघांमध्ये अधिक जवळीक निर्माण झाली आणि परस्परांबद्दलचा आदर अधिक दृढ झाला. फडणवीस म्हणाले, राजकीय वाद असले तरी दादा मनाने मोठे होते.
ते स्पष्टवक्ते, निर्णयक्षम आणि अंत:करणातून नातं जपणारे नेते होते. सभागृहात बोलताना त्यांच्या आवाजात दाटलेले भाव स्पष्ट जाणवत होते. “दादा अंत:करणातून प्रेम करणारे नेते होते,” या शब्दांत त्यांनी आपल्या भावना व्यक्त केल्या. राजकारणाच्या पलीकडे जाऊन जपलेले हे मैत्रीचे नातेच त्यांच्या आठवणीत कायम राहील, असेही त्यांनी नमूद केले.
अपघाताची बातमी आणि धक्का
अपघाताची पहिली बातमी समजल्यावर सुरुवातीला “काहीही गंभीर झाले नसेल” अशी आशा वाटली; मात्र निधनाची बातमी आल्यानंतर सर्वांनाच जबर धक्का बसला. सभागृहात दोन मिनिटे शांतता पाळून श्रद्धांजली वाहण्यात आली.
अजित पवार यांचे जाणे हे केवळ एका नेत्याचे निधन नाही, तर कार्यतत्परता, शिस्त आणि निर्णयक्षमता यांचे प्रतीक हरपल्याची भावना राज्यभर व्यक्त होत आहे. त्यांच्या शेवटच्या बैठकीच्या आठवणी आता इतिहासाचा भाग ठरल्या आहेत; पण त्या आठवणींमध्येच त्यांच्या कार्याचा ठसा कायम राहणार आहे.
read also:https://ajinkyabharat.com/yashs-serious-entry-in-toxic-makes-star-cast-more-powerful/
