इराण युद्धात मुलाचा मृत्यू, महिनाभर पार्थिवाची प्रतीक्षा: कुटुंबाची हताश लढाई आणि सरकारकडे तीन मोठ्या मागण्या
पश्चिम आशियातील वाढत्या इराण-इस्त्रायल युद्धजन्य तणावाचा थेट परिणाम आता भारतीय कुटुंबांपर्यंत पोहोचू लागला आहे. ओमानच्या किनाऱ्याजवळ मालवाहू जहाजावर झालेल्या ड्रोन हल्ल्यात मुंबईतील कांदिवली येथील तरुण खलाशी दीक्षित अमृतलाल सोलंकी यांचा मृत्यू झाला. या घटनेला एक महिना उलटूनही त्यांच्या पार्थिवाचा अद्याप भारतात आगमन न झाल्याने कुटुंबीय अत्यंत व्यथित झाले आहेत.
वडिलांचे अश्रू, बहिणीची व्यथा आणि न्यायासाठी सुरू असलेला लढा — या सर्व पार्श्वभूमीवर सोलंकी कुटुंबाने मुंबई उच्च न्यायालयाचे दरवाजे ठोठावले आहेत. त्यांनी केंद्र सरकारकडे तीन महत्त्वाच्या मागण्या केल्या असून, या प्रकरणाने आता राष्ट्रीय स्तरावर लक्ष वेधले आहे.
ओमानजवळ ड्रोन हल्ला: नेमकी घटना काय घडली?
दीक्षित सोलंकी हे ‘एमटी एमकेडी व्योम’ (MT MKD Vyom) या ऑईल टँकरवर ऑयलर म्हणून कार्यरत होते. हे जहाज ओमानच्या समुद्रकिनाऱ्याजवळून प्रवास करत असताना १ मार्च २०२६ रोजी अचानक ड्रोन हल्ला झाला.
या हल्ल्यामुळे जहाजाच्या इंजिन रूममध्ये भीषण स्फोट झाला आणि मोठे नुकसान झाले. सुरुवातीला दीक्षित बेपत्ता असल्याचे सांगण्यात आले होते. मात्र दुसऱ्या दिवशी शोधमोहीमेदरम्यान त्यांच्या मृतदेहाचा शोध लागला. जहाजावरील इतर २१ कर्मचारी मात्र सुरक्षित होते. या घटनेमुळे दीक्षित सोलंकी हे पश्चिम आशियातील वाढत्या तणावाचे पहिले भारतीय बळी ठरले आहेत.
३३ दिवस उलटले, पण पार्थिव अद्याप नाही
या दुर्घटनेला आता ३३ दिवसांपेक्षा जास्त काळ उलटून गेला आहे. तरीही दीक्षित यांचे पार्थिव त्यांच्या कुटुंबियांपर्यंत पोहोचलेले नाही.
या विलंबामुळे कुटुंबावर मानसिक आघात झाला आहे. आपल्या लाडक्या मुलाचे शेवटचे दर्शन घेण्यासाठी वडील अमृतलाल सोलंकी आणि बहीण मिताली सोलंकी न्यायालयीन लढा देत आहेत.
त्यांचे म्हणणे आहे की, प्रशासनाकडून त्यांना केवळ मृत्यूची माहिती देण्यात आली, पण घटनेची सविस्तर माहिती, फोटो, व्हिडिओ किंवा तपास अहवाल अद्याप देण्यात आलेला नाही.
वडिलांचा आक्रोश: “माझ्या मुलाला तिथे मरण्यासाठी सोडले का?”
या संपूर्ण प्रकरणात सर्वात भावनिक आणि हृदयद्रावक बाजू म्हणजे वडिलांची प्रतिक्रिया.
अमृतलाल सोलंकी (६४) म्हणतात,
“माझा मुलगा ३३ दिवसांपूर्वी मरण पावला, पण त्याचा मृतदेह अजूनही मिळालेला नाही. त्याला किती त्रास झाला असेल? त्याला तिथे मरण्यासाठी सोडून दिले का?”
या प्रश्नांनी संपूर्ण प्रकरणाला मानवी चेहरा दिला आहे.
कुटुंबाच्या तीन प्रमुख मागण्या
सोलंकी कुटुंबाने त्यांच्या याचिकेत सरकारकडे तीन प्रमुख मागण्या केल्या आहेत:
- पार्थिव भारतात आणावे
परराष्ट्र मंत्रालयाने तातडीने हस्तक्षेप करून दीक्षित सोलंकी यांचे पार्थिव भारतात आणावे. - तपास अहवाल आणि पुरावे द्यावेत
मृत्यूशी संबंधित सर्व फॉरेन्सिक पुरावे, तपास अहवाल, तसेच घटना कशी घडली याचे सर्व तपशील कुटुंबाला देण्यात यावेत. - विलंबाची जबाबदारी निश्चित करावी
संबंधित शिपिंग कंपनी आणि सरकारी यंत्रणांनी या विलंबाची जबाबदारी स्वीकारावी आणि योग्य कारवाई करण्यात यावी.
या याचिकेत परराष्ट्र मंत्रालय, बंदरे व जहाजबांधणी मंत्रालय आणि ‘व्ही शिप्स इंडिया’ या कंपनीला प्रतिवादी करण्यात आले आहे.
पश्चिम आशियातील युद्धजन्य परिस्थिती
सध्या पश्चिम आशियात इराण आणि इस्रायल यांच्यातील तणाव वाढत आहे. या संघर्षामुळे सागरी मार्ग असुरक्षित झाले आहेत. या परिस्थितीचा परिणाम अनेक आंतरराष्ट्रीय जहाजवाहतुकीवर होत असून, सुरक्षा धोके वाढले आहेत. याच तणावामुळे दीक्षित सोलंकी यांच्या पार्थिवाच्या परत आणण्याच्या प्रक्रियेत अडथळे येत असल्याची शक्यता व्यक्त केली जात आहे. तथापि, अधिकृतरीत्या यावर अद्याप स्पष्ट स्पष्टीकरण मिळालेले नाही.
सरकार आणि यंत्रणांची भूमिका
या प्रकरणात भारत सरकार, परराष्ट्र मंत्रालय आणि संबंधित शिपिंग कंपन्यांची भूमिका महत्त्वाची ठरते.
सध्या कुटुंबीयांच्या आरोपांनुसार:
- संवादात पारदर्शकता नाही
- तपास अहवाल शेअर केले जात नाही
- पार्थिव परत आणण्याची प्रक्रिया संथ आहे
यामुळे कुटुंबाचा सरकारवरील विश्वास डळमळीत झाला आहे.
उच्च न्यायालयात याचिका: पुढील सुनावणी महत्त्वाची
सोलंकी कुटुंबाने मुंबई उच्च न्यायालयात याचिका दाखल केली असून, पुढील आठवड्यात सुनावणी होण्याची शक्यता आहे. या सुनावणीकडे संपूर्ण कुटुंबाचे लक्ष लागले आहे. न्यायालयाच्या निर्णयावरच दीक्षित सोलंकी यांच्या पार्थिवाच्या परत आणण्याचा मार्ग मोकळा होईल, अशी अपेक्षा आहे.
मानवतेचा प्रश्न: मृत्यूनंतरही न्याय मिळणार का?
या प्रकरणाने अनेक गंभीर प्रश्न उपस्थित केले आहेत:
- मृत व्यक्तीचा सन्मान कसा राखला जातो?
- कुटुंबाला माहिती देण्याची जबाबदारी कोणाची?
- युद्धजन्य परिस्थितीत नागरिकांच्या सुरक्षेची हमी कोण देणार?
या प्रश्नांची उत्तरे शोधणे आता आवश्यक झाले आहे.
दीक्षित सोलंकी यांच्या मृत्यूमुळे एक कुटुंब उद्ध्वस्त झाले आहे. महिनाभर पार्थिवाची प्रतीक्षा करत असलेल्या कुटुंबाची अवस्था अत्यंत वेदनादायक आहे.
सरकार आणि संबंधित यंत्रणांनी तातडीने हस्तक्षेप करून पार्थिव परत आणण्याची प्रक्रिया पूर्ण करावी, हीच सर्वसामान्यांची अपेक्षा आहे. या घटनेतून एक गोष्ट स्पष्ट होते — युद्ध फक्त सीमेवर नाही तर सामान्य कुटुंबांच्या आयुष्यावरही खोल परिणाम करते.
