IND VS NZ : पहिला सामना जिंकलो, पण धोका टळलेला नाही
विजयामागची चमकदार आकडेवारी आणि चिंतेची फिल्डिंग – टी20 वर्ल्ड कपआधी टीम इंडियाला सतावणारी मोठी डोकेदुखी
नागपूरमध्ये खेळल्या गेलेल्या पहिल्या टी20 सामन्यात भारताने न्यूझीलंडवर तब्बल 48 धावांनी एकतर्फी विजय मिळवला. 238 धावांचा डोंगर उभारत, न्यूझीलंडला 190 धावांपर्यंत रोखणं ही बाब नक्कीच टीम इंडियासाठी अभिमानास्पद आहे. फलंदाजांनी फटकेबाजीचा पाऊस पाडला, गोलंदाजांनी दबाव कायम ठेवला आणि सामना एकतर्फी झाला.
मात्र, या विजयाच्या चमकदार प्रकाशाआड एक गंभीर सावली लपलेली आहे. ती म्हणजे भारतीय संघाची ढासळलेली फिल्डिंग. हा केवळ एका सामन्याचा दोष नाही, तर मागील काही काळापासून सतत दिसणारी चिंताजनक बाब आहे. जर याकडे आत्ताच गांभीर्याने पाहिलं नाही, तर पुढच्या महिन्यापासून सुरू होणाऱ्या टी20 वर्ल्ड कपमध्ये भारताचं स्वप्न पुन्हा अपूर्ण राहण्याचा धोका आहे.
धावांचा पाऊस, पण झेलांचा दुष्काळ
पहिल्या टी20 सामन्यात भारताने फलंदाजी करताना आक्रमकतेची कमाल दाखवली. सुरुवातीपासूनच न्यूझीलंडच्या गोलंदाजांवर दबाव आणत भारतीय फलंदाजांनी चौकार-षटकारांची आतषबाजी केली. 238 धावांचा स्कोअर टी20 क्रिकेटमध्ये कोणत्याही संघासाठी सोपा नाही.
Related News
गोलंदाजांनीही अपेक्षेप्रमाणे कामगिरी केली. न्यूझीलंडच्या फलंदाजांना मोठ्या भागीदारी करता आल्या नाहीत. मात्र, या सगळ्यात एक गोष्ट सतत डोळ्यात खुपत राहिली – फिल्डिंगमधील निष्काळजीपणा.
इशान किशन, रिंकू सिंहकडून सोपे झेल सुटले
या सामन्यात इशान किशन आणि रिंकू सिंह या दोघांनीही अत्यंत सोपे झेल सोडले. हे असे झेल होते, जे आंतरराष्ट्रीय स्तरावर खेळणाऱ्या खेळाडूंनी नक्कीच पकडायला हवेत. या चुकांमुळे न्यूझीलंडला अतिरिक्त धावा मिळाल्या आणि सामना काही काळ अनावश्यकपणे लांबला.
जरी भारताने सामना जिंकला असला, तरी अशा चुका मोठ्या सामन्यांत आणि बाद फेऱ्यांत महागात पडतात, हे क्रिकेटचा इतिहास वारंवार दाखवून देतो.
ही एक मॅच नाही, ही सवय बनतेय
कॅच सोडणं हा केवळ एका सामन्यापुरता मर्यादित प्रश्न राहिलेला नाही. मागील काही मालिकांकडे पाहिलं, तर टेस्ट, वनडे आणि टी20 – तिन्ही फॉर्मेटमध्ये भारतीय संघाची फिल्डिंग सतत घसरत चालली आहे.
टेस्ट क्रिकेटमध्ये स्लिपमध्ये झेल सुटणे
वनडेमध्ये डीपमध्ये सोपे कॅच न पकडणे
टी20 मध्ये दडपणाच्या क्षणी चुका
हा पॅटर्न आता धोक्याची घंटा वाजवतो आहे.
आकडेवारी सांगते खरी कहाणी
भावनेपेक्षा आकडे अधिक बोलके असतात आणि भारतीय संघाच्या फिल्डिंगची आकडेवारी सध्या अत्यंत निराशाजनक आहे.
टेस्ट क्रिकेट (2023 पासून)
12 आंतरराष्ट्रीय संघांमध्ये भारत 10व्या क्रमांकावर
कॅच एफिशिएन्सी: 78.1%
इंग्लंडविरुद्ध पहिल्या 3 टेस्टमध्ये 8 झेल सोडले
संपूर्ण मालिकेत एकूण 23 संधी गमावल्या
वनडे क्रिकेट
कॅच एफिशिएन्सी: 75.6%
क्रमांक: 10 वा
आशिया कप 2025 मध्ये 25 पैकी 12 झेल सुटले
8 संघांमध्ये भारत फक्त हॉन्गकॉन्गपेक्षा पुढे
हे आकडे एखाद्या टॉप क्रिकेट राष्ट्राला शोभणारे नाहीत.
फिटनेस असूनही चुका का?
भारतीय क्रिकेटपटू जगातील सर्वात फिट खेळाडूंमध्ये गणले जातात. अत्याधुनिक ट्रेनिंग, फिटनेस टेस्ट्स, आयपीएलसारखी स्पर्धा – सगळं काही उपलब्ध आहे. मग प्रश्न पडतो की,
इतके फिट असूनही खेळाडू इतके कॅच का सोडत आहेत?
यामागे काही संभाव्य कारणं आहेत:
फिल्डिंग ट्रेनिंगवर पुरेसा भर नाही
सततचे सामने, थकवा आणि मानसिक दडपण
‘फलंदाजीप्रधान संघ’ ही मानसिकता
मैदानावरील संवादाचा अभाव
टी20 वर्ल्ड कपमध्ये एक कॅच म्हणजे सामना
क्रिकेटमध्ये एका झेलाची किंमत संपूर्ण सामना बदलू शकते.
एक सोडलेला कॅच = 20-30 अतिरिक्त धावा
दबाव कमी होतो
प्रतिस्पर्धी आत्मविश्वासात येतो
टी20 वर्ल्ड कपसारख्या मोठ्या स्पर्धेत, जिथे प्रत्येक सामना ‘करो या मरो’ असतो, तिथे अशा चुका परवडणाऱ्या नाहीत.
दुसऱ्यांदा वर्ल्ड कप जिंकायचा असेल तर…
भारताने 2007 मध्ये वर्ल्ड कप जिंकला. त्यानंतर अनेकदा जवळ जाऊनही संधी हुकली. प्रत्येक वेळी काही ना काही कारण पुढे आलं – कधी फलंदाजी अपयशी, कधी गोलंदाजी, तर कधी फिल्डिंग.
जर यावेळी खरंच दुसऱ्यांदा ट्रॉफी उंचावायची असेल, तर:
फिल्डिंगला तितकंच महत्त्व द्यावं लागेल
कॅच ड्रिल्स सक्तीच्या कराव्या लागतील
चुकांवर तात्काळ सुधारणा करावी लागेल
