Plane Crash : पिंकी कशी बनली एअर होस्टेस; वडिलांनी सांगितली लेकीच्या संघर्षाची हृदयद्रावक कहाणी
“मी तुमचं स्वप्न पूर्ण करेन बाबा…” – अपघातात हरवलेल्या पिंकी मालीच्या आयुष्याची अस्वस्थ करणारी कथा
विमान अपघात म्हटलं की आकडे, तांत्रिक कारणं आणि तपास यांची चर्चा होते. मात्र प्रत्येक अपघातामागे काही स्वप्नं, काही संघर्ष आणि काही अपूर्ण राहिलेल्या कथा दडलेल्या असतात. बारामतीजवळ झालेल्या भीषण विमान अपघातात अनेक जणांनी प्राण गमावले. त्यात एक नाव शांतपणे मन हेलावून टाकणारं ठरलं — फ्लाइट अटेंडंट पिंकी माली.
राजकीय घडामोडींच्या गदारोळात तिचं नाव क्षणभर झळकलं आणि मग आकड्यांमध्ये हरवून गेलं. पण उत्तर प्रदेशातील जौनपूरच्या एका सामान्य कुटुंबातून आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या पिंकीचा प्रवास विलक्षण संघर्षाचा, जिद्दीचा आणि स्वप्नांवर अढळ विश्वास ठेवणारा होता.
शेवटचा फोन… आणि कायमचा दुरावा
मंगळवारी संध्याकाळ. पिंकी मालीने तिच्या वडिलांना फोन केला. “बाबा, मी उद्या सकाळी लवकर निघतेय. बारामतीला जायचं आहे… त्यानंतर नांदेड.”
Related News
पेट्रोलनंतर डिझेलही महाग; इंडस्ट्रियल डिझेल दरात तब्बल 21 रुपयांची वाढ
31 मार्चपूर्वी थकबाकी वसुलीवर भर; संचालक राजेंद्र पवारांचे स्पष्ट निर्देश
इराणवर दुहेरी आघात; F-35 पाडल्यानंतर काही तासांत दोन टॉप कमांडर ठार
इस्त्रायल-अमेरिकेच्या हल्ल्यात IRGC अधिकाऱ्याचा मृत्यू; ‘चौंकावणारे हल्ले’ इशारा ठरला चर्चेत
केंद्रीय मंत्री जयंत चौधरी यांना जीवे मारण्याची धमकी; मुर्शिदाबादहून कॉल
10 वर्षांनंतर Divyanka Tripathi कडून गोड बातमी; आई होणार असल्याची घोषणा
इराणला मोठा धक्का ? टॉप गुप्तचर प्रमुख ठार, मध्यपूर्वेत तणाव वाढला
अकोल्यात राजकीय धक्का! मंगेश काळे आणि चार नगरसेवक शिंदे गटात सामील
तो एक साधा फोन होता. रोजच्या आयुष्यातला. कोणालाही कल्पना नव्हती की तोच संवाद शेवटचा ठरेल. पिंकीचे वडील शिवकुमार माली सांगतात, “ती नेहमीप्रमाणे शांत होती. कामाबद्दल बोलली, प्रवासाबद्दल सांगितलं. आम्ही तिला काळजी घे म्हणालो. एवढंच…”
दुसऱ्या दिवशी सकाळी टीव्हीवर झळकलेल्या ब्रेकिंग न्यूजने त्यांच्या आयुष्याचं सर्वस्व बदलून टाकलं. विमान अपघाताची बातमी पाहताना सुरुवातीला धक्का बसला, पण पिंकीचं नाव ऐकू येईल असं स्वप्नातही वाटलं नव्हतं. “ब्रेकिंगमध्ये तिचं नाव आलं… आणि त्या क्षणी आम्ही कोसळलो,” असं सांगताना शिवकुमार मालींचा आवाज आजही थरथरतो.
जौनपूर ते आकाशापर्यंतचा प्रवास
उत्तर प्रदेशातील जौनपूर जिल्ह्यातील एका साध्या घरात जन्मलेली पिंकी माली. आर्थिक परिस्थिती बेताची. मोठी स्वप्नं पाहण्याइतकी परिस्थिती नव्हती, पण जिद्द मात्र प्रचंड होती.
पिंकीचे वडील शिवकुमार माली एकेकाळी दिल्ली विमानतळावर ड्रायक्लिनर म्हणून काम करत होते. 1989 साली घडलेल्या एका घटनेने त्यांच्या आयुष्याला वेगळंच वळण दिलं. तत्कालीन पंतप्रधान व्ही. पी. सिंह यांच्या विमानाच्या स्वच्छतेत झालेल्या एका चुकिच्या कारणामुळे त्यांची नोकरी गेली.
ती घटना शिवकुमार माली कधीच विसरू शकले नाहीत. ते अनेकदा ती गोष्ट मुलीला सांगायचे. तेव्हा पिंकी म्हणायची, “बाबा, तुम्ही विमानतळावर काम केलं… मी विमानात काम करेन. तुमचं अपूर्ण स्वप्न मी पूर्ण करेन.” तो क्षणच तिच्या आयुष्याची दिशा ठरवणारा ठरला.
एअर होस्टेस होण्याचं स्वप्न आणि कठीण संघर्ष
एअर होस्टेस बनणं हे फक्त युनिफॉर्म किंवा ग्लॅमर नव्हतं. त्यासाठी लागणारी भाषा, शिस्त, आत्मविश्वास, शारीरिक व मानसिक कसोटी — या सगळ्यांतून पिंकी गेली.
घरची परिस्थिती लक्षात घेता प्रशिक्षणासाठी लागणारा खर्च, मुंबईसारख्या शहरात राहणं, अपयशाची भीती — या सगळ्यांशी ती झुंज देत होती. अनेक वेळा नकार आले, ऑडिशनमध्ये अपयश आलं. पण तिने हार मानली नाही. शेवटी पाच वर्षांपूर्वी तिला चार्टर्ड फ्लाइट्समध्ये फ्लाइट अटेंडंट म्हणून संधी मिळाली. तो दिवस तिच्या कुटुंबासाठी अभिमानाचा होता.
कामात शिस्त, स्वभावात नम्रता
पिंकी गेल्या पाच वर्षांपासून चार्टर्ड विमानांवर काम करत होती. सहकारी सांगतात की ती अत्यंत शिस्तप्रिय, जबाबदार आणि नम्र होती. प्रवाशांशी संवाद साधताना तिच्या चेहऱ्यावर नेहमी हसू असायचं.
ती विवाहित होती आणि पतीसोबत पुण्यात राहत होती. तिचा पती एका खासगी कंपनीत व्यवस्थापक म्हणून कार्यरत आहे. दोघांनी मिळून छोटंसं, स्थिर आयुष्य उभं केलं होतं.
तो अपघाती सकाळचा क्षण
बुधवारी सकाळी 8 वाजून 10 मिनिटांनी मुंबईहून विमानाने उड्डाण केलं. बारामतीमध्ये प्रचारसभांचं आयोजन होतं. मात्र लँडिंगपूर्वीच काहीतरी अनर्थ घडलं.
विमान धावपट्टीवर उतरण्याऐवजी शेजारच्या शेतात कोसळलं. काही क्षणांतच विमान आगीच्या भक्ष्यस्थानी पडलं.
या अपघातात
वैमानिक कॅप्टन सुमित कपूर,
सहवैमानिक कॅप्टन शांभवी पाठक,
सुरक्षारक्षक विदीप जाधव,
आणि फ्लाइट अटेंडंट पिंकी माली
यांचा जागीच मृत्यू झाला.
वरळी ते जौनपूर: शोकाचा प्रवास
अपघाताची बातमी समजताच पिंकी जिथे राहत होती त्या वरळीतील फ्लॅटबाहेर नातेवाईक, मित्र, सहकारी जमा झाले. कुणाला विश्वासच बसत नव्हता की नेहमी हसतमुख असलेली पिंकी आता परत येणार नाही.
जौनपूरमधील तिच्या वडिलोपार्जित गावातही शोककळा पसरली. काका, काकी, शेजारी, गावकरी — सगळ्यांच्या डोळ्यात अश्रू होते. तिची बहीण प्रिती आणि भाऊ करण माली मुंबईत राहतात. बातमी कळताच तेही हादरून गेले.
वडिलांचा अभिमान… आणि अपार दुःख
“ती माझी मुलगी नव्हती, ती माझं स्वप्न होती,” असं सांगताना शिवकुमार मालींचा संयम ढासळतो. “मी विमानतळावरून हाकलला गेलो… पण माझी मुलगी विमानात पोहोचली. आज ती नाही, पण तिचा संघर्ष कायम लक्षात राहील.”
आकड्यांआड दडलेली माणसं
हा अपघात केवळ एक बातमी नाही. तो आठवण करून देतो की प्रत्येक दुर्घटनेमागे काही पिंकी असतात ज्या आपली स्वप्नं उराशी बाळगून आकाशात झेपावतात.
पिंकी माली आज आपल्यात नाही. पण तिची कहाणी अनेक मुलींना, अनेक सामान्य कुटुंबांना सांगते स्वप्नं मोठी ठेवा… परिस्थिती कितीही कठीण असली तरी.
